دات کامی میشیم عنقریب
چون بنده ذا تا یک آدم حرف شنوی هستم و دوستانم را دوست دارم ! تصمیم گرفتم بخاطر احترامیکه به نظرات مطلب قبلی ام ابراز شده اعتصاب را بشکنم . از همه دوستانم که نظر دادن و یا ندادن ! ممنونم .
اما علت چی بود ؟
من احساس کردم در یک برهه از زمانمان اشتباه کردیم .
ما خودمان محدوده ای را برای خودمان انتخاب کردیم بنام وبلاگ ! گل میگیم و گل میشنویم . البته کل کل هم میکنیم گاهی . ولی اکثرا گل و بلبلیم . و دور از عامه مردم !
انتخابات ریاست جمهوری نه رو حساب بنده دور زد و نه رو حساب تحریمیان محترم . توده ای از مردم آمدن و چیز کردن تو اطلاعات روشنفکری دیگران و ما میانه فهمان .
گفتن آقا گور به گور کنی ما احمدی نژاد را میخواهیم . حتی اگه محمود دولت آبادی " که خیلی دوستش دارم " گفته باشه که به رفسنجانی رای بدهید . ما نمیدهیم .
ای بابا ! چرا آخه ؟ ما تو کار ارتباطیم ظاهرا .
از ما گفتن و از عامه خلق نشنفتن .
ننه مان را شارژ کرده فرستادیم برا انتخاب رفسنجونمون . دور دوم انتخابات
اومدن و فرمودن یه دختر با ادبی بود و توضیح داد که به احمدی نژاد رای بدهم . من نیز چنان کردم .درود بر تو که رای ننه جانمان را عوض کردی . این یکی حتما از عامه مردم بوده باید باشد .
به احترام عامه !
حالا سر فرود میآورم بر مردم شریف و فهمیده و آگاه و متمدن و وقت شناس هموطنان و رای ایشان را بدون تعارف تائید میکنم که رئیس جمهورمون از سال ۱۳۸۴غیر از احمدی نژاد محترم نیس تا چار سال بعد .
پس با احترام ، سر پا وا میستم تا سرود ای ایران پخش بشود . ای ایران ای مرز پر گهر .... و الخ ...
از ایده هام میگذرم تا ایده های ملت شهید پرور را تجربه کنم .
فعلا و بدرود .
از این محل ما را رفته حساب کنین ! فردا پس فردایی سر از آغل خودمون در خواهیم آورد .
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم تیر 1384ساعت 0  توسط یک اهری
|
